Postoji još nedokazana trvrdnja da je veliki srpski književnik, lekar i neurolog, dr Laza Lazarević iz Šapca, bio prvi srpski lekar koji je početkom XX veka koristio homeopatsko lečenje. Čitajući klasičan udžbenik “Infektivne bolesti” napisan 50-tih godina XX veka od strane našeg eminentnog profesora Koste Todorovića, a posebno poglavlja o velikim boginjama, koleri, difteriji i gripu, može se videti da je autor bio upoznat sa homeopatijom, ali se nije usuđivao da neke od navedenih metoda lečenja ovih bolesti označi kao homeopatske. 60-tih godina XX veka, homeopatija je, prvi put, adekvatno navedena u poznatom udžbeniku o farmakoterapiji ”Lečenje biljem” profesora Jovana Tucakova, kao metod za korišćenje lekovitih sredstava načinjenih od bilja.

Državne zdravstvene, obrazovne, profesionalne i druge službene organizacije nisu podržavale homeopatiju.

Krajem XX veka, posle povlačenja komunizma iz Srbije, bolja komunikacija sa zapadnim svetom omogućila je prostor za nova interesovanja. 1993. godine, prof. dr Miloš Popović objavio je prve novinske članke o homeopatiji, održao nekoliko javnih predavanja o tom metodu lečenja, a 1995. objavio je i prvu knjigu na srpskom jeziku, namenjenu lekarima, pod nazivom "Prvi homeopatski priručnik", koja je doživela dva izdanja.

Zatim je, za izvesno vreme, rad na širenju homeopatije bio prekinut zbog nestabilnih političkih okolnosti, raspada Jugoslavije i građanskih ratova na ovom području, pa je time homeopatska edukacija lekara bila dezorganizovana.

2000. godine, u Novom Sadu, uz pomoć Međunarodnog centra za mir i razvoj, Londonski Institut za klasičnu homeopatiju, uz međunarodnu finansijsku pomoć, organizovao je prvu školu klasične homeopatije i u ustom mestu osnovano je prvo Uruženje za klasičnu homeopatiju “Hahnemann”.

2002. godine, osnovana je Sekciju za homeopatiju Srpskog lekarskog društva, sa 40 članova (lekara, farmaceuta i stomatologa). Prvi članovi Sekcije, svoje homeopatsko obrazovanje su stekli ili u školi u Novom Sadu ili većinom u inostranstvu (Engleskoj, Nemačkoj i Rusiji).

Legalni status homeopatije počeo je da se popravlja. Decembra 2005. godine, izglasani su novi Zakon o zdravstvenoj zaštiti i Zakon o lekovima i medicinskim produktima, pa je homeopatija postala legalan način lečenja. Iste godine je, od strane Državne agencije za lekove i medicinske proizvode, registrovano prvih 6 (kombinovanih) homeopatskih lekova firme DHU, a homeopatski lekovi su uključeni u zvnični Registar lekova i VI Nacionalnu Famakopeju.

U okviru Kontinuirane medicinske edukacije Medicinskog fakulteta u Beogradu, u periodu od 2004-2007. godine, u organizaciji Sekcije za homeopatiju Srpskog lekarskog društva i uz pomoć Centralnog nemačkog društva lekara homeopata (DZVhAE), održana je trogodišnja obuka iz homeopatije za 70 lekara, stomatologa i farmaceuta, a prema programu  DZVhAE.

Decembra 2007. doneta je Uredba Ministarstva zdravlja Srbije kojom su regulisani propisi za izdavanje dozvola za rad u oblasti tradicionalne medicine, uključujući i homeopatiju. Tokom 2008. i 2009. godine, Ministarstvo zdravlja Srbije izdalo je i prve dozvole za rad.

2008. godine, u organizaciji službe Kontinuirane medicinske edukacije Medicinskog fakulteta u Beogradu (KME) i Sekcije za homeopatiju Srpskog lekarskog društva, a uz pomoć DZVhAE, započela je sa radom prva nacionalna škola homepatije namenjena zdravstvenim radnicima visoke spreme, koja je okončala nastavu finalnim ispitom u martu 2009.

Većina članova Sekcije za homeopatuju Srpskog lekarskog društva radi ozbiljno i časno se drži etičkih principa svoje prakse, trudeći se da pomogne pacijentima i potvrdi vrednost homeopatije kao metode. Obe homeopatske organizacije (Sekcija za homeopatiju SLD i Društvo za klasičnu homeopatiju "Hahnemann" u Novom Sadu) se trude da organizuju nastavu i usavršavanje održavajući redovne sastanke i dovodeći renomirane inostrane predavače.

Prva privatna homeopatska apoteka otvorena je u Beogradu, a druga, 2008. godine, u Novom Sadu. Obe apoteke se bave izradom homeopatskih lekova, sa licencom Ministarstva zdravlja za nove tehnologije, a prema propisima Nemačke Farmakopeje. Ovim je samo delimčno rešen problem dostupnosti homeopatskih lekova, jer ih je do sada bilo moguće nabavljali samo putem pojedinačnih porudžbina iz inostranstva. Istovremeno je Farmaceutski fakultet u Beogradu uveo predmet "Tehnologija izrade homeopatskih lekova" u okviru Kontiunuirane poslediplomske edukacije farmaceuta.

Sekcija za homeopatiju Srpskog lekarskog društva