Elektrokardiogram (EKG) je grafički prikaz fluktuacije vol-taže koju izaziva miokard tokom srčane revolucije. On ne predstavlja mehaničke događaje u srcu. P, QRS i T talasi pokazuju električne depolarizacije i repolarizacije miokarda koje prethode ili slede kontrakcije.

Oštećenje miokarda ili sprovodnog sistema može pokazati promene u tački gde izviru, tački širenja ili regresiju električne aktivnosti i na taj način promenu u EKG.

Malo područje oštećenja u Hisovom snopu može izazvati upadljivi je promene no što izazivaju veća područja oštećenja u zidu komore. Slično, električna aktivnost nekih predela srca nije odgovarajuće reflektovana u običnom EKG, a oštećenje tih regija ne mora biti vidljivo.

Normalne promene u položaju srca mogu znatno uticati na nalaze. Normalni EKG-i mogu se naći kod teško oštećenih srca, a neretko, patološki EKG-i se mogu naći kod normalnog srca. To je vredno dijagnostičko pomagalo za stručnjaka kliničara koji ga razume i može ga oceniti u sklopu sa ceiokupnom kliničkom slikom.

EKG je od posebne važnosti u prepoznavanju sledećih srčanih poremećaja:

1. Aritmije, defekata provođenja i ektopičnih žarišta.
2. Infarkt miokarda.
3. Hipertrofija atrija i ventrikula.
4. Delova-nja lekova kao što su digitalis i kinidin.
5. Zahvaćenost srca sa sistemskim oboljenjima kao što su reumatska groznica, difterija ili virusna oboljenja.
6. Metabolične promene kao hipokalemija i hipokalcemija.
7. Perikarditis.
8. Kongenitalna oboljenja srca.

Pruzeto sa sajta www.kardionet.org